Mooie ode van Maaike Ouboter voor een held.
"Ik vind hem zo'n pure, eerlijke man, en hij is heel rauw en dat bewonder ik wel. Hij maakt hele mooie teksten en vooral: hij maakte dingen niet mooier dan ze zijn, omdat het al mooi genoeg is."
SONGTEKST
En door het raam van het kalfje staar je naar de straten, verzamel je verhalen om je heen
Ik loop een glas of zeven achter, en je wacht ook niet tot ik heb ingehaald
Ik hoef niet veel te zeggen of te redden, en jij hoeft ook niet gered
Dus in al je eerlijk- en oprechtheid: leer me proosten op het leven!
Lang leve de bozen
en de schoonheid van het lelijke bestaan
Leve de liefde, de vergeten vrienden,
Lang leve de blinden
en de zienden en de vaders en de zonen
en o god de liefde, en het mooie, en de liefde voor het janken om het mooie
want het is hier nog zo mooi"